سوگواری و عزاداری مشابه هستند اما سوگواری یک تجربه درونی است در حالی که عزاداری شامل اقدامات بیرونی مانند یادبودها، آیین ها یا اعمال فرهنگی می شود.
سوگواری شامل فرآیند عاطفی کنار آمدن با یک فقدان است. افراد می توانند به دلیل فرآیند سوگواری طیف وسیعی از احساسات مانند خشم، سردرگمی یا غم را تجربه کنند.
افراد می توانند سوگواری را به طور متفاوتی احساس و ابراز کنند. برخی ممکن است زیاد گریه کنند در حالی که برخی دیگر ممکن است اصلا گریه نکنند به خصوص هنگام ادامه کار یا معاشرت. افراد همچنین ممکن است علائم جسمی مانند سنگینی در قفسه سینه، از دست دادن اشتها، تنش عضلانی یا خستگی را تجربه کنند.
در مقابل عزاداری به رفتارهایی اشاره دارد که افراد هنگام فوت کسی انجام می دهند. این می تواند شامل موارد زیر باشد :
- شرکت در مراسم تشییع جنازه، سوگواری یا یادبود
- پوشیدن لباس با رنگ های مختلف مانند مشکی
- گریستن در ملا عام
- دعا یا مراسم مذهبی
- سنت های خانوادگی مانند رفتن به مزار با هم
- مراسم یادبود در سالگردها یا تاریخ های مهم
- در خانه ماندن برای استراحت در حالی که دیگران بیرون می روند
در حالی که سوگواری غیرارادی است، فعالیت های عزاداری داوطلبانه هستند. آن ها ممکن است بخشی از فرهنگ یا مذهب فرد باشند یا می توانند یک انتخاب شخصی باشند.
بسیاری از مردم مراسم عزاداری را برای پردازش سوگ خود مفید می دانند.
یک مطالعه در سال 2025 روی افراد داغدار در دوران کرونا نشان داد در حالی که این همه گیری تعداد مراسمی را که افراد می توانستند در آن شرکت کنند محدود کرد، کسانی که فعالیت های عزاداری را معنادارتر برگزار کردند، واکنش های سوگواری کمتری داشتند.
با این حال، افراد مبتلا به اختلال سوگ طولانی مدت که به عنوان سوگ پیچیده نیز شناخته می شود بیشتر احتمال داشت که رضایت کمتری از مراسم عزاداری گزارش دهند. سوگ پیچیده زمانی اتفاق می افتد که فرد سوگی دارد که در دوره های طولانی مدت مانند ماه ها یا سال ها، چندان کاهش نمی یابد.
اگر فردی کنار آمدن با سوگ را دشوار می داند، نگران سوگ پیچیده یا طولانی مدت است یا صرفا می خواهد با کسی صحبت کند، می تواند مراجعه به یک درمانگر را در نظر بگیرد.
منبع : medicalnewstoday
